medicijn tegen depressie

 

Ieder van ons maakt wel eens een periode mee dat men niet lekker in zijn vel zit. Vaak komt dat omdat er ontevredenheid opborrelt in ons hart. Soms wordt je geconfronteerd met dingen die je zelf niet gezocht hebt. Dingen die gebeuren in de Kerk en waar je jezelf ook voor schaamt dat het gebeurd is. Media strooien vaak nog extra zout in de wonden en bevorderen de sensatie. Dit geeft een gevoel van machteloosheid. In gesprekken constateer je dat gebeurtenissen daardoor niet langer als feit als zondanig besproken worden, maar bij mensen emoties oproepen die corresponderen met hun eigen gevoelens en ervaringen. Daardoor zie je dat discussies over heel andere dingen gaan, hetgeen de

Babylonische spraakverwarring alleen maar vergroot. Ook binnen gezinnen kunnen mensen ervaren dat men ondanks alle goede zorg en inspanning toch dingen ziet gebeuren die men niet wil: verstoorde relaties, weinig waardering of een leven dat verloopt in een sleur of hectisch. Binnen het politiek omgaan hebben wij onlangs weer mogen ervaren dat het respect, dat wij met zijn allen toch hoog op het verlanglijstje hebben staan, met voeten worden getreden. Het gebeuren in de Tweede Kamer lijkt meer op een arena waar gladiatoren elkaar te lijf gaan om elkaar af te maken. Een volksvermaak dat niet alleen binnenskamers speelt, maar ook eendimensionaal door de teevee de huiskamer in wordt gebracht. Dit alles tast de democratie aan, vergroot de chaos en speelt de dictatuur in de kaarten. Dit alles stemt de mens niet tot vrolijkheid en je hebt de neiging om daarop gefixeerd te raken. Dit leidt weer tot depressies. Het wonderlijke is dat de maatschappij daarmee meewerkt aan de werkverschaffing van vele therapeuten.

 

Leven en geloven horen bij elkaar. Naarmate het geloof verwaarloosd wordt, vallen mensen steeds meer terug op zichzelf. Zij brengen hun toekomst in kaart met gegevens uit het verleden terwijl te weinig aan bod komt hoe het geloof in God juist een andere kijk kan geven op zingeving van ons bestaan door zekerheden los te laten. Geloof geeft ons de kracht om het uit te houden in deze tijd omdat wij de hoop in ons levend houden op een betere wereld met God. Dat komt ook prachtig naar voren in het gebeuren van Jezus, die drie van de leerlingen, Jacobus, Johannes en Petrus, even uit de dagelijkse sleur haalt om hun in een grotere nabijheid van God een blik te geven op de toekomst.  Jezus ging de berg op om te bidden en het wonderlijke is dat hij door het gebed wordt binnengevoerd in een andere wereld. De leerlingen waren niet in gebed, maar waren door slaap overmand en werden pas wakkeer toen met Jezus gesproken werd over zijn sterven en verheerlijking door Mozes en Elia. In hen wordt duidelijk dat Jezus verbonden bleef met Wet en Profeten, maar ook door zijn leven een nieuwe situatie tegemoet ging. Het geloof in de verrijzenis zou een wezenlijke wending geven aan mensen die geloven. "Wie met de Heer wil sterven zal ook met Hem verrijzen" werd gezegd bij het uitdelen van het askruisje. Dit opmerkelijk gebeuren is de leerlingen altijd bijgebleven en zal hen uiteindelijk helpen om in Jezus te blijven geloven.

 

Hiermee wordt ook aan ons meegegeven dat wij ons ook moeten leiden door andere dingen dan alleen maar het moeilijke en problematische. Je richten op datgene wat levendig maakt. De farmaceuten produceren antidepressiva, die de  geest een bevrijden van wat hem of haar bedrukt. Alternatieve genezers houden ons voor dat wij positief moeten denken. Gelovige mensen richten zich vanuit hun  geloven op een wereld waarin liefde en vrede is. Juist daarin wordt de mens zelf bron van zijn genezing. Regelmatig is dat ook te beluisteren in het leven van Jezus bij zieken, die Hij heeft genezen: "Uw geloof heeft u gered". In de prefatie van de veertigdagentijd staat dat ook prachtig verwoord: "Gij schenkt ons een heilzame tijd om ons hart weer zuiver te maken: vrij van zelfzucht en zonde zullen wij het vergankelijke zo gebruiken, dat ons hart gericht blijft op het eeuwig". Prachtige gebeden die ons in toegestoken hand moet aanpakken. Moge de veertigdagentijd ons zo brengen van depressie naar vreugdevol bestaan in Christus.